Τετάρτη, 17 Ιανουαρίου 2018

Προσδοκίες για δυτικά Βαλκάνια, ελπίδες για λύση με FYROM


17/1/2018

Η Βουλγαρία αναλαμβάνει την εκ περιτροπής προεδρία της ΕΕ. Ο πρωθυπουργός της χώρας Μπόικο Μπορίσοφ παρουσίασε αναλυτικά τις προτεραιότητες της χώρας του, μιλώντας στο Ευρωκοινοβούλιο.

Δυτικά Βαλκάνια, νεολαία, ψηφιακή οικονομία και μετανάστευση είναι οι προτεραιότητες της Σόφιας στο πρώτο εξάμηνο του 2018. Αλλά το μεγαλύτερο στοίχημα της βουλγαρικής προεδρίας φαίνεται να είναι η ευρωπαϊκή προοπτική των δυτικών Βαλκανίων, μία διαδικασία που φαινόταν να δρομολογείται με την «Ατζέντα της Θεσσαλονίκης» το 2003, αλλά έχει «παγώσει» τα τελευταία χρόνια. «Πρέπει να πούμε στις υποψήφιες χώρες με ειλικρίνεια τι θα γίνει, αλλά και τι πρέπει να κάνουν για να ενταχθούν στην Ένωση» δηλώνει ο πρωθυπουργός της Βουλγαρίας, Μπόικο Μπορίσοφ, μιλώντας στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Υποδεικνύοντας τον φιλόδοξο ρόλο της Σόφιας στην περιοχή, αναφέρει ως παράδειγμα καλής γειτονίας τη συνθήκη που υπέγραψε η χώρα του με τη «Μακεδονία», όπως είπε μιλώντας στα βουλγαρικά. Για να εκφράσει στη συνέχεια την ελπίδα ότι «η Αθήνα και τα Σκόπια» θα βρουν μία λύση στο ζήτημα της ονομασίας, ώστε η γειτονική χώρα να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ. «Εάν εκραγούν τα Βαλκάνια, θα υπάρξουν συνέπειες για όλη την Ευρώπη», αναφέρει χαρακτηριστικά.


Σε λίγα χρόνια στο ευρώ;

Είναι η πρώτη φορά που η χώρα του αναλαμβάνει την προεδρία της ΕΕ, αλλά ο Μπόικο Μπορίσοφ εμφανίστηκε στο Στρασβούργο με αυτοπεποίθηση και ισχυρά διαπιστευτήρια λόγω των εξαιρετικών οικονομικών επιδόσεων της Βουλγαρίας τα τελευταία χρόνια, τις οποίες δεν παρέλειψε να υπενθυμίσει: ετήσιος δείκτης ανάπτυξης 4%, ανεργία μόλις 6%, ισοσκελισμένος κρατικός προϋπολογισμός και εξαιρετική απορρόφηση των ευρωπαϊκών κονδυλίων.

Από την πλευρά του ο πρόεδρος της Κομισιόν, Ζαν Κλωντ Γιούνκερ, εξέφρασε την ικανοποίησή του γιατί, όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, στους επόμενους έξι μήνες «θα βλέπει πιο συχνά τον καλό του φίλο Μπόικο Μπορίσοφ». Κατονόμασε μάλιστα τη Βουλγαρία ως υπόδειγμα για τη διεύρυνση, καθώς διατηρεί υπό έλεγχο το χρέος και τα δημόσια οικονομικά της και μάλιστα «περισσότερο από πολλές χώρες της ευρωζώνης». Όλα αυτά αποτελούν εξαιρετικές προϋποθέσεις για την προσχώρηση της Βουλγαρίας στο ευρώ σε λίγα χρόνια, τόνισε ο πρόεδρος της Κομισιόν.

Πηγή Deutsche Welle
Διαβάστε περισσότερα »

Σταματήστε να μετράτε προαπαιτούμενα


17/1/2018

Ο γερμανικός τύπος εξακολουθεί να σχολιάζει το τελευταίο νομοθέτημα της Αθήνας και να προβαίνει σε απολογισμούς των τριών πακέτων διάσωσης για την Ελλάδα. Στο επίκεντρο επίσης η μεταρρύθμιση της ευρωζώνης..

Με τίτλο «Οι νέοι νόμοι της Αθήνας» η Frankfurter Allgemeine Zeitung σχολιάζει στις οικονομικές της σελίδες το πολυνομοσχέδιο που εγκρίθηκε από την πλειοψηφία της ελληνικής βουλής κάνοντας παράλληλα έναν απολογισμό του νομοθετικού έργου που εκούσα άκουσα έχει επιτελέσει η Αθήνα υπό την αιγίδα των πιστωτών της.

«Έχει ακόμα κανένα νόημα να ζητά κανείς από τους Έλληνες άλλα 100 προαπαιτούμενα για το προτελευταίο βήμα του τρίτου πακέτου διάσωσης; Από το 2010 μέχρι σήμερα υπήρξαν τρία τέτοια πακέτα για την Ελλάδα και πριν από την εκταμίευση της κάθε δόσης έπρεπε να προηγηθεί η ψήφιση δεκάδων νόμων. Μετά από όλα αυτά δεν θα ήταν υπερβολική η προσδοκία , η Ελλάδα να έχει κυριολεκτικά αλλάξει πρόσωπο. Και όμως η πραγματικότητα είναι διαφορετική: η Ελλάδα θα είχε σίγουρα το δυναμικό για βιώσιμη ανάπτυξη, αλλά ακόμα και μετά από μια οκταετία με μεταρρυθμιστικά προγράμματα και 232 δις ευρώ πιστώσεις η πτήση στα ουράνια δεν ξεκίνησε.»

«Μήπως οι μεταρρυθμιστικές συνταγές δεν ήταν όσο θα έπρεπε εκτεταμένες ή σκληρές; Η μήπως οι δύο τελευταίες ελληνικές κυβερνήσεις πορεύτηκαν βάσει της αρχής ότι πολλά γράφονται αλλά λίγα εφαρμόζονται; Πολύ συχνά οι κυβερνήσεις του Αντώνη Σαμαρά και του Αλέξη Τσίπρα δεν ενδιαφέρονταν αν από τους νέους νόμους θα εκπορεύονταν πραγματικές αλλαγές. Σε κάθε περίπτωση η δημόσια διοίκηση, που είναι επιφορτισμένη με την εφαρμογή, είναι προπύργιο αντίστασης κατά της αλλαγής. Γι' αυτό και ήρθε η ώρα για τους χρηματοδότες της Ελλάδας να μην μετράνε άλλο τα προαπαιτούμενα αλλά να δοκιμάζουν τη θέληση για μεταρρυθμίσεις στην πράξη.»


Για μια γραφειοκρατική μεταρρύθμιση της ευρωζώνης

Αίσθηση έχει προκαλέσει το μανιφέστο 14 κορυφαίων Γερμανών και Γάλλων οικονομολόγων που προτείνουν λύσεις για να ξεπεραστούν οι δομικές αδυναμίες της ευρωζώνης.  Εντύπωση προκαλεί το ότι οι 14 ανήκουν σε διαφορετικές σχολές σκέψης και με τις ιδέες τους προσπαθούν να συγκεράσουν τα συμφέροντα όλων των μελών της ευρωζώνης.

Ζητούν να σπάσει ο φαύλος κύκλος της αλληλεξάρτησης κρατών και τραπεζών, οι κανόνες της ευρωζώνης να γίνουν πιο ευέλικτοι, να υπάρξει πρόνοια για συντεταγμένη αναδιάρθρωση των χρεών μιας χώρας που οδηγείται στη χρεοκοπία, να υπάρξει ένα ταμείο αλληλεγγύης για την περίπτωση που μια χώρα αρχίσει να κλυδωνίζεται, προτείνουν ένα Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο, την έκδοση ευρωομολόγων και τη σύσταση ενός ανεξάρτητου σώματος που θα επιτηρεί την πορεία της ευρωζώνης.

«Είναι αξιοπρόσεκτο», σχολιάζει η εφημερίδα Die Welt, «ότι διατυπώνοντας τις προτάσεις τους οι οικονομολόγοι αφήνουν εκτός, όπου μπορούν, την πολιτική. Προτιμούν η επιτήρηση των κανόνων του ευρώ και η διαμόρφωση προγραμμάτων διάσωσης να ανατεθεί όχι σε εκλεγμένους αντιπροσώπους του λαού, αλλά καλύτερα σε γραφειοκράτες. Με άλλα λόγια από τη σκοπιά των ειδικών οι εκλεγμένοι πολιτικοί μάλλον δεν είναι σε θέση η τουλάχιστον όχι για πολύ να βγουν από την εθνική προοπτική και να δράσουν προς το συμφέρον της Ευρώπης συνολικά. Αλλά ακριβώς αυτό το σημείο θα παρεμποδίσει τελικά και την εφαρμογή του μανιφέστου τους. Γιατί ποιος πολιτικός συναινεί με τη θέλησή του στην ίδια του την αποδυνάμωση;»


Λαϊκιστές και επαρχιώτες στην Ευρώπη

Ο αυστριακός καγκελάριος Σεμπάστιαν Κουρτς επισκέφθηκε για πρώτη φορά μετά την ανάληψη των καθηκόντων του το Βερολίνο και την Άγκελα Μέρκελ. Οι διαφωνίες των δύο πολιτικών για τον χειρισμό του προσφυγικού είναι δεδομένες.

«Οι σύνοδοι κορυφής των 28 ακόμα μελών της ΕΕ», σχολιάζει η Handelsblatt, «μοιάζουν με χορούς μεταμφιεσμένων. Όλοι οι συμμετέχοντες παριστάνουν προς τα έξω τους φιλοευρωπαίους. Πίσω από τη μάσκα όμως κρύβεται συχνά μόνο ο εθνικός εγωισμός του καθενός. … Γι' αυτό και η καγκελάριος Μέρκελ τραβάει καμιά φορά τη μάσκα του ενός ή του άλλου πρωθυπουργού για να δει το αληθινό του πρόσωπο. Έτσι και στην κοινή συνέντευξη τύπου με τον Σεμπάστιαν Κουρτς είπε ότι η νέα, συντηρητική κυβέρνηση στη Βιέννη θα κριθεί από τα έργα της.»

«Η Γερμανία ως η ισχυρότερη οικονομία  στο κέντρο της Ευρώπης δεν μπορεί να αφήσει το μέλλον της ΕΕ στα χέρια επιπόλαιων λαϊκιστών και επαρχιωτών εθνικιστών. Στο μέλλον μάλιστα χρειάζεται όχι λιγότερη αλλά περισσότερη Ευρώπη για να μη συνθλιβεί ανάμεσα στις συμπληγάδες της παγκοσμιοποίησης και της ψηφιοποίησης.»

«Την Παρασκευή η καγκελάριος μεταβαίνει στο Παρίσι για συνομιλίες με τον Γάλλο πρόεδρο Εμμανουέλ Μακρόν. Οι προοπτικές ενός εκσυγχρονισμού της ΕΕ ήταν σπάνια τόσο καλές όσο σήμερα. Ο Μακρόν διαπνέεται από ευρωπαϊκό πάθος και οικονομικό ρεαλισμό. Και η Μέρκελ θα έχει δίπλα της έναν ακόμα πεπεισμένο Ευρωπαίο, τον Μάρτιν Σουλτς, αν πετύχει ο Μεγάλος Συνασπισμός. Μετά από χρόνια ο γαλλογερμανικός άξονας μπορεί τώρα να ξαναρχίζει να παίρνει στροφές.»

Πηγή Deutsche Welle
Διαβάστε περισσότερα »

Νέες πιέσεις Βάιντμαν στον Ντράγκι


17/1/2018

Τον τερματισμό του προγράμματος ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ ζητά εκ νέου ο επικεφαλής της γερμανικής Ομοσπονδιακής Τράπεζας Γενς Βάιντμαν μιλώντας στην FAZ. Πώς τοποθετείται στα σενάρια διαδοχής στην ηγεσία της ΕΚΤ;

Ο Γερμανός κεντρικός τραπεζίτης είναι από τους ισχυρότερους και γνωστότερους επικριτές του νυν προέδρου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Μάρτιο Ντράγκι και της χαλαρής νομισματικής του πολιτικής. Ο Γενς Βάιντμαν είχε κρατήσει εξαρχής αυστηρή στάση στο ζήτημα του προγράμματος μαζικής αγοράς ομολόγων και της χορήγησης άπλετης ρευστότητας από πλευράς της ΕΚΤ εν γένει, ζητώντας ταχύτερη αύξηση των επιτοκίων και τερματισμό του QE.


Τερματισμός του QE μετά το καλοκαίρι;

Σε νέα του συνέντευξη στη σημερινή Frankfurter Allgemeine Zeitung ο Γενς Βάιντμαν επανέρχεται στο ζήτημα του QE, ζητώντας ουσιαστικά να τερματιστεί το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης την τρέχουσα χρονιά. «Ήμουν και παραμένω της άποψης ότι οι αγορές κρατικών ομολόγων θα έπρεπε να είναι επί της αρχής ένα εργαλείο έκτακτης ανάγκης, κυρίως όταν υπάρχει ο κίνδυνος αποπληθωρισμού. Διότι οι αγορές αυτές έχουν μη αμελητέες αρνητικές παρενέργειες. Με τον τρόπο αυτό οι κεντρικές τράπεζες έχουν γίνει οι μεγαλύτεροι πιστωτές των κρατών». Και αυτό, σύμφωνα με τον ίδιο, καθιστά όλο και πιο δυσδιάκριτα τα όρια μεταξύ νομισματικής και δημοσιονομικής πολιτικής και δυσχεραίνει την έξοδο από τα μέτρα έκτακτης ανάγκης.

Γι΄ αυτούς ακριβώς τους λόγους ο ίδιος ζήτησε μόλις πρόσφατα να οριστεί συγκεκριμένη ημερομηνία τερματισμού του προγράμματος QE. «Το διοικητικό συμβούλιο της ΕΚΤ είναι στην πλειοψηφία του πιο επιφυλακτικό και δεν έχει αποφασίσει ακόμη ημερομηνία τερματισμού. Εάν όμως συνεχιστεί η θετική εξέλιξη (σσ. ανάκαμψη της οικονομίας στην Ευρωζώνη), τότε δεν θα έπρεπε να συνεχιστούν οι αγορές […] πέραν του ήδη προκαθορισμένου πλαισίου». Ο Γερμανός κεντρικός τραπεζίτης εκτιμά ότι με τα σημερινά δεδομένα ενδείκνυται ο τερματισμός του QE την τρέχουσα χρονιά ενώ και οι κεφαλαιαγορές, όπως λέει, φαίνεται να προσδοκούν αυτή την εξέλιξη. Ωστόσο «[…] επί της αρχής δεν προεξοφλώ αποφάσεις του διοικητικού συμβουλίου της ΕΚΤ».


Αρνητικός στιςπροτάσεις τηςΚομισιόν

Ο Γενς Βάιντμαν επέκρινε την ίδια ώρα εκ νέου τις προτάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τη μεταρρύθμιση της ευρωζώνης. «Οι πρόσφατες προτάσεις της Κομισιόν δε με έπεισαν: (διότι) εντέλει δεν ενισχύονται οι δημοσιονομικοί κανόνες και ταυτόχρονα εισάγονται επιπρόσθετα στοιχεία κοινής ανάληψης χρεών στην ευρωζώνη. Αυτό δεν θωρακίζει τη νομισματική ένωση για το μέλλον […]». Ο κεντρικός τραπεζίτης τάσσεται παράλληλα κατά της βεβιασμένης ένταξης της Βουλγαρίας στη νομισματική ένωση επισημαίνοντας ότι ένα από τα διδάγματα της κρίσης είναι ότι οι χώρες που συμμετέχουν στο κοινό νόμισμα θα πρέπει να μπορούν να αντέχουν το γεγονός ότι δεν μπορούν πλέον να ασκούν αυτόνομη νομισματική πολιτική.

Σε ερώτηση εάν ήρθε ο καιρός να αναλάβει μετά την αποχώρηση Ντράγκι τον Οκτώβριο του 2019 το ηγετικό πόστο στη Φρανκφούρτη ένας Γερμανός, ο επικεφαλής της Bundesbank απαντά ότι η συζήτηση δεν πρέπει να περιστρέφεται γύρω από εθνικότητες. «Το σημαντικό για έναν πρόεδρο της ΕΚΤ είναι να διαθέτει τις απαραίτητες γνώσεις και να είναι προσανατολισμένος στη σταθερότητα». Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Βάιντμαν θεωρείται σήμερα ένας από τους επικρατέστερους διαδόχους του Μάριο Ντράγκι.

Πηγή Deutsche Welle
Διαβάστε περισσότερα »

Three-quarters of British voters want our rail, gas and water renationalised but it’s expensive – there is a business model that offers the best of both worlds


9/1/2018

By Will Hutton

Rublic ownership is fashionable again. Turning over Britain’s public assets, lock, stock and barrel into private ownership and relying only on light-touch regulation to ensure they were managed to deliver a wider public interest was always a risky bet. And that bet has not paid off.

Recent polls show an astonishing 83% in favour of nationalising water, 77% in favour of electricity and gas and 76% in favour of rail. It is not just that this represents a general fall in trust in business. The privatised utilities are felt to be in a different category: they are public services. But there is a widespread view that demanding profit targets have overridden public service obligations. And the public is right.

Thames Water, under private equity ownership, has been the most egregious example, building up sky-high debts as it distributed excessive dividends to its private-equity owners via a holding company in Luxembourg, a move designed to minimise UK tax obligations. As the Cuttill report highlighted, at current rates of investment it will take Thames 357 years to renew the London’s water mains: it takes 10 years in Japan.

Equally, BT’s investment in universal national high-speed broadband coverage has been slow and inadequate, while few would argue that the first target of the rail operators has been quality passenger service – culminating in the most recent scandal of Stagecoach and Virgin escaping their contractual commitments. Most commuters, crowded into expensive trains, have become increasing fans of public ownership. Jeremy Corbyn’s commitment to renationalisation surprised everyone with its popularity.

The trouble is, it’s expensive: at least £170bn on most estimates. Of course the proposed increase in public debt by around 10% of GDP will be matched by the state owning assets of 10% of GDP, but British public accounting is not so rational. The emphasis will be on the debt, not the assets, and in any case there are better causes – infrastructure spending – for which to raise public debt levels.

And once owned publicly, the newly nationalised industries will once again be subject to the Treasury’s borrowing limits. If there are spending cuts, their capital investment programmes will be cut. What voters want is the best of both worlds. Public services run as public services, but with all the dynamism and autonomy of being in the private sector, not least being able to borrow for vital investment. It seems impossible, but building on the proposals of the Big Innovation Centre’s Purposeful Company Taskforce, there is a way to pull off these apparently irreconcilable objectives – and without spending any money.

The government should create a new category of company – the public benefit company (PBC) – which would write into its constitution that its purpose is the delivery of public benefit to which profit-making is subordinate. For instance, a water company’s purpose would be to deliver the best water as cheaply as possible and not siphon off excessive dividends through a tax haven. The next step would be to take a foundation share in each privatised utility as a condition of its licence to operate, requiring the utility to reincorporate as a public-benefit company.

The foundation share would give the government the right to appoint independent non-executive directors whose role would be see that the public interest purposes of the PBC were being discharged as promised.

This would include ensuring the company remained domiciled in the UK for tax purposes and guaranteeing that consumers, social and public benefit interests came first.

The non-executive directors would engage directly with consumer challenge groups whose mandate is to be a sounding board for consumer interests but at present are little more than talking shops, and deliver an independent report to an office of public services each year, giving an account of how the public interest was being achieved. It is important to have an independent third party: regulators, however good their intentions, too easily see the world from the view of the industry they regulate.

Because the companies would remain owned by private shareholders, their borrowing would not be classed as public debt. The existing shareholders in the utility would remain shareholders, and their rights to votes and dividends would remain unimpaired. So there would be no need to compensate them – no need, in short to pay £170bn buying the assets back. Indeed, the scope to borrow could be used to fund a wave of new investment in our utilities.

But the new company’s obligation would be to its users first and foremost, and would be free to borrow free from any Treasury constraint. Nor would any secretary of state get drawn into the operational running of the industries – one of the major reasons Attlee-style nationalisation failed. Inevitably decisions get politicised.

The aim would be to combine the best of both the public and private sectors. If companies do not deliver what they have promised, there should be a well-defined system of escalating penalties, starting with the right to sue companies and ending with taking all the assets into public ownership if a company persistently neglected its obligations. But the cost would be very much lower, because the share price would fall as it became clear it was operating illegally.

Britain would have created a new class of company. Indeed, there is the opportunity to start now. If Virgin and Stagecoach are unable to fulfil their contractual obligations on the East Coast line, the company should be reincorporated as a public benefit company. The shareholders would remain, but the newly constituted board would take every decision in the interests of the travelling public guaranteed by the independent directors, empowered consumer challenge groups and the office of public services – so that the taxpayer can trust her or his money is spent properly. Corbyn and John McDonnell have a way of delivering what the electorate want – and still keeping the industries off the public balance sheet. The circle can be squared.

*Will Hutton writes for the Observer, is principal of Hertford College, Oxford, and chair of the Big Innovation Centre

Πηγή
Διαβάστε περισσότερα »

Υπάρχει όραμα για τη μεταμνημονιακή εποχή;


17/1/2018

Στις μεταρρυθμίσεις και τη θετική πορεία της Ελλάδας αλλά και στην αβεβαιότητα και την έλλειψη οράματος που υπάρχει για το μέλλον μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος, αναφέρονται τα σχόλια του γερμανικού Τύπου.

Η ανταπόκριση από την Αθήνα του Γκερντ Χέλερ στην Hannoversche Allgemeine Zeitung εστιάζει στην αλλαγή πολιτικής της κυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα και σημειώνει: «Για πολύ καιρό η Ελλάδα θεωρούνταν μια χαμένη υπόθεση. Παρά τα νέα πακέτα βοήθειας η χώρα δεν μπορούσε να σταθεί στα πόδια της. Είναι ειρωνεία της τύχης ότι η Ελλάδα τα καταφέρνει τώρα υπό τον αριστερό λαϊκιστή Αλέξη Τσίπρα . Διότι δεν είναι άλλος από τον Τσίπρα ο οποίος πριν από τρία χρόνια είχε υποσχεθεί στους οπαδούς του να ‘σκίσει' τα μνημόνια, να σταματήσει την αποπληρωμή των δανείων και να διώξει για πάντα από την Αθήνα τη μισητή Τρόικα. Αυτά έμειναν ανεκπλήρωτες υποσχέσεις. Ακόμη χειρότερα: αφότου ο Τσίπρας και ο εκκεντρικός υπουργός του των Οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης οδήγησαν τη χώρα στο γκρεμό, δεν τους έμενε καμία άλλη επιλογή παρά η άνευ όρων συνθηκολόγηση με τις απαιτήσεις των δανειστών».

Η εφημερίδα επισημαίνει πως ο Αλέξης Τσίπρας δεν πιστεύει στην πολιτική που ακολουθεί και πως «κάτι τέτοιο θα μπορούσε να είναι αδιάφορο στους δανειστές, ωστόσο θα μπορούσε να αναδειχθεί σε πρόβλημα, όταν η Ελλάδα βγει από το πρόγραμμα τον Αύγουστο». Τότε, διερωτάται η εφημερίδα, «τι θα κάνει ο Τσίπρας, θα πάρει πίσω τις μεταρρυθμίσεις;… Δεν θα ήταν φρόνιμο να πράξει κάτι τέτοιο διότι δεν θα είναι μόνο οι δανειστές που θα παρακολουθούν τη χώρα. Κυρίως οι αγορές θα παρακολουθούν την Αθήνα. Καταθέτες και επενδυτές θα εξετάσουν επακριβώς εάν η ελληνική κυβέρνηση συνεχίσει το πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων και εξυγίανσης. Εάν η Ελλάδα υιοθετήσει και πάλι τις παλιές κακές συνήθειες τότε θα χαθεί η εμπιστοσύνη που με τόσο κόπο κερδήθηκε αλλά και η πρόσβαση στις αγορές».


Το αβέβαιο μέλλον της Ελλάδας

Στο πολιτικό μέλλον της Ελλάδας αναφέρεται το σχόλιο της Süddeutsche Zeitung, το οποίο έχει τον τίτλο «Μια χώρα δίχως όραμα» και αναφέρει: «Ο Τσίπρας τονίζει ότι η χώρα βρίσκεται «σε απόσταση αναπνοής» από την ελευθερία. Υπόσχεται πως μετά θα υπάρξει τέλος στις περικοπές και την αυστηρή επιτήρηση των δανειστών. Ο Τσίπρας θα ήταν ευχαρίστως ο άνθρωπος που θα έκανε αυτό το ιστορικό βήμα. Δεν αποκλείεται και ίσως μάλιστα να ανακάμψουν τα ποσοστά του. Μόνο τι θα ακολουθήσει;»

Και η εφημερίδα συνεχίζει: «Όλη του η προοπτική περιστρέφεται γύρω από το τέλος της Τρόικας. Δεν αναφέρεται στο πως θα συνεχιστεί η κατάσταση. Έχει ο Τσίπρας όραμα για τα επόμενα χρόνια; Η χώρα θα συνεχίσει να έχει υψηλό χρέος και μετά τον Αύγουστο. Ναι, υπάρχουν σημάδια ανάκαμψης. Όμως αυτά είναι τα πρώτα εύθραυστα σημάδια. Η κατεύθυνση είναι σωστή ωστόσο η κρίση δεν έχει ξεπεραστεί. Οι Έλληνες κατάφεραν πολλά, αλλά απομένει ένας δύσκολος δρόμος».


«Ελευθερία για την Ελλάδα;»

«Ελευθερία για την Ελλάδα;» είναι ο τίτλος με τον οποίο επιγράφει το άρθρο της η Frankfurter Allgemeine Zeitung, η οποία κάνει μια ιστορική αναδρομή από το 2015 και τις υποσχέσεις που τότε δόθηκαν, αλλά στη συνέχεια δεν τηρήθηκαν, επισημαίνοντας ότι ο Αλέξης Τσίπρας «θα μπορούσε να μείνει στην ιστορία ως ο πολιτικός ο οποίος απελευθέρωσε τη χώρα από τη δυσάρεστη όσο και αποτελεσματική επιτήρηση των ξένων. Η φήμη ότι θα μπορούσε να είναι αυτός που θα διώξει τους ξένους επιτηρητές, θα είναι η ιστορία επιτυχίας που ελπίζει να του δώσει ώθηση για τις επόμενες εκλογές. Θα μπορούσε πράγματι να γίνει κάτι τέτοιο διότι δεν είναι μόνο η Ελλάδα που δεν θα είχε συμφέρον από ένα τέταρτο πρόγραμμα βοήθειας. Η χώρα συνεχίζει να είναι υπερχρεωμένη, αλλά επειδή η αποπληρωμή των ευρωπαϊκών δανείων τοποθετείται στο απώτερο μέλλον, θα γίνει και πάλι πρόβλημα όταν ο Τσίπρας και άλλοι σημερινοί πολιτικοί δεν θα παίζουν πλέον ρόλο στην ενεργό πολιτική».

Πηγή Deutsche Welle
Διαβάστε περισσότερα »

«Υπάρχει ευκαιρία επίλυσης της διένεξης για την ονομασία»


17/1/2018

Ο Γερμανός ομότιμος καθηγητής Χάιντς Γίργκεν Αξτ δηλώνει στη DW ότι θα εκπλήσσονταν αν έκλεινε το ζήτημα της διένεξης για την ονομασία της ΠΓΔΜ μέχρι τέλος του χρόνου, αλλά η «ευκαιρία είναι εκεί».

Σε εξέλιξη βρίσκονται διπλωματικές προσπάθειες μεταξύ Ελλάδας και ΠΓΔΜ για το θέμα του ονόματος. Σήμερα ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ επισκέπτεται τα Σκόπια, ενώ έπεται στη Νέα Υόρκη η τριμερής συνάντηση εκπροσώπων από τις δύο χώρες με τον διαμεσολαβητή Μάθιου Νίμιτς. Η κινητικότητα καταγράφεται θετικά στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ, γιατί είναι η πρώτη φορά που οι δύο πλευρές ομιλούν απευθείας χωρίς προϋποθέσεις.


«Ζητούνται συμβιβασμοί και από τις δύο πλευρές»

«Σε αυτό συνέβαλε η αλλαγή στην κυβέρνησης της ΠΓΔΜ, που δεν αναζήτησε την μακεδονική ταυτότητα στην αρχαιότητα» υποστηρίζει ο Χάιντς Γίργκεν Αξτ, ομότιμος καθηγητής Ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης στο πανεπιστήμιο Ντούισμπουργκ-Έσσεν. «Η σημερινή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ την εποχή που ήταν αντιπολίτευση εμφανίζονταν συναινετική στο ζήτημα της ονομασίας χωρίς όμως να αναλαμβάνει σοβαρές προσπάθειες προς αυτήν την κατεύθυνση, όταν το 2015 αναρριχήθηκε στην εξουσία, προφανώς λόγω αντίδρασης των ΑΝΕΛ του κυρίου Καμμένου».

Το εγχείρημα δεν είναι απλό και συναντά εμπόδια και στις δύο χώρες, παραδέχεται ο Γερμανός καθηγητής. Από την πλευρά της ΠΓΔΜ υπάρχουν οι οπαδοί του εθνικιστικού VMRO που έχουν αναγάγει το θέμα του ονόματος σε υπαρξιακό ζήτημα. Εκείνο που ζητούν είναι οικονομικές και κοινωνικές βελτιώσεις. Εάν επιτευχθούν από την κυβέρνηση, η πλευρά των Σκοπίων θα είναι πιο διατεθειμένη για συμβιβασμούς.

«Αλλά και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται πιο έτοιμη για συμβιβασμούς. Ωστόσο, δεν πρέπει να υποτιμούμε τον κίνδυνο αντιστάσεων» λέει ο Χάινς Γίργκεν Αξτ παραθέτοντας ποιες είναι αυτές. «Στις πρόσφατες σφυγμομετρήσεις 7 στους 10 Έλληνες αντιτίθενται στη χρήση του ονόματος ΄Μακεδονία΄. Αλλά χωρίς τη χρήση αυτής της ονομασίας ακόμη και η νέα κυβέρνηση των Σκοπίων δεν θα μπορούσε να διαπραγματευτεί συμβιβαστική πρόταση. Διαφορά καταγράφεται ανάμεσα στους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ» συνεχίζει ο Γερμανός καθηγητής. «Ποσοστό 54% από τους οπαδούς του πρώτου κόμματος δεν εμφανίζεται δεκτικό στη χρήση του ονόματος Μακεδονία από την άλλη πλευρά, για το δεύτερο το ποσοστό αυξάνεται στο 67%. Τέλος δεν θα πρέπει να παραβλέπονται οι ενδοιασμοί της ορθόδοξης εκκλησίας, όπως διατυπώθηκαν στην επιστολή του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου».


Από τον φανατισμό στη ψυχραιμία

Υπάρχουν όμως και διαφορετικές συγκυρίες στο διεθνοπολιτικό σκηνικό σε σχέση με παλαιότερες προσπάθειες επίλυσης του προβλήματος, θυμίζει ο γερμανός ομότιμος καθηγητής: οι αυξημένες προσδοκίες των δύο λαών και η πολυπλοκότητα στα Βαλκάνια, με παλιές άλυτες διενέξεις να ξαναβγαίνουν στο προσκήνιο. Και ίσως, όπως επισημαίνει ο Αξτ στη Deutsche Welle, να έχει έρθει η στιγμή στα Βαλκάνια που συνειδητοποιούν οι πολιτικοί, όσο παράδοξο και αν ακούγεται, ότι θα πρέπει να πάρουν τη λύση των προβλημάτων στα χέρια τους χωρίς να περιμένουν θαυματοποιούς από έξω. «Η πλευρά των Σκοπίων θα είχε να κερδίσει περισσότερα, κάτι που από την ελληνική οπτική γωνία αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα» εξηγεί ο Γερμανός εμπειρογνώμων. «Η Αθήνα μπορεί να ανακτήσει την αξιοπιστία της διεθνώς, αν και ορισμένες αποφάσεις που πήρε, όπως αυτή με τη σχεδιαζόμενη ένταξη της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ, για την οποία δεν τήρησε την ενδιάμεση συμφωνία του 1995, δεν την έβλαψε ιδιαίτερα».

Πόσος χρόνος θα διαρκέσει η διαδικασία επίλυσης της διένεξης; Η μέχρι τώρα εμπειρία δείχνει ότι θα αποτελούσε θαύμα, αν ολοκληρώνονταν μέχρι τέλος του χρόνου, γιατί, ακόμη και η διαφωνία για το πώς θα γίνει η διαπραγμάτευση, είναι «φορτωμένη» με τακτικισμούς. «Η ευκαιρία υπάρχει. Πάντως και οι δύο πλευρές δεν θέλουν επ΄ουδενί να πληγεί το κύρος τους, κάτι που προϋποθέτει ένα ελάχιστο καλή θέλησης», εκτιμά ο Χάινς Γίργκεν Αξτ. «Το πραγματικό πρόβλημα είναι ότι στο ζήτημα της ονομασίας για λόγους εσωτερικής κατανάλωσης υπάρχει φανατισμός στους πολίτες και των δύο χωρών, έτσι ώστε θα πρέπει να αναζητηθούν τρόποι επιστροφής σε μια ψύχραιμη θεώρηση. Η κυβέρνηση των Σκοπίων έχει ένα πλεονέκτημα σε σχέση με την ελληνική κυβέρνηση, επειδή δεν βρίσκεται τόσο καιρό στην εξουσία, όσο αυτή του κ. Τσίπρα.

Πηγή Deutsche Welle
Διαβάστε περισσότερα »

Τρίτη, 16 Ιανουαρίου 2018

Ντε Μεζιέρ: Οι δήμαρχοι των νησιών φταίνε για τους πρόσφυγες


16/1/2018

Αισθητή μείωση του αριθμού των αιτούντων άσυλο στη Γερμανία προκύπτει από έκθεση που παρουσίασε ο υπ. Εσωτερικών Τόμας ντε Μεζιέρ. Καταλογισμός ευθύνης για την κατάσταση στις δομές υποδοχής προσφύγων στα ελληνικά νησιά.

Παρουσιάζοντας την Τριτη στο Βερολίνο τα στοιχεία για την εξέλιξη στο προσφυγικό το 2017 ο Γερμανός υπουργός Εσωτερικών Τόμας ντε Μεζιέρ έκανε λόγο για αισθητή μείωση του αριθμού των ανθρώπων που αιτούνται άσυλο. Ενώ το 2015 στο αποκορύφωμα της προσφυγικής κρίσης είχαν ζητήσει άσυλο στη Γερμανία περί τους 890.000 άνθρωποι και το 2016 γύρω στις 280.000, ο αριθμός μειώθηκε το 2017 στις 186.600. Τη μεγαλύτερη ομάδα των αιτούντων άσυλο αποτελούν άτομα από τη Συρία (47.434), ακολουθεί το Ιρακ (21.043), το Αφγανιστάν (12.346) και η Ερυθραία (9524). Σχεδόν 8.000 αιτούντες άσυλο πέρσι είχαν τουρκική υπηκοότητα.

Αναφερόμενος στο ευρωπαϊκό σύστημα ασύλου ο Τόμας ντε Μεζιέρ το χαρακτήρισε ως αναποτελεσματικό. Ένα νέο σύστημα θα πρέπει να προβλέπει την καταπολέμηση των αιτιών που τρέπουν ανθρώπους σε φυγή, την καλύτερη προστασία των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ όπως και μια πρώτη εξέταση των αιτήσεων ασύλου εκτός του εδάφους της ΕΕ.

Σε ό,τι αφορά τον τρόπο εισόδου προσφύγων στη Γερμανία ο Τόμας ντε Μεζιέρ παραδέχτηκε ότι μόνο ένα 40-50% εισέρχονται στη χώρα κανονικά, δηλαδή δηλώνονται κατά την είσοδό τους στη Γερμανία στους συνοριακούς σταθμούς. Οι υπόλοιποι έρχονται παράνομα, συνήθως με τη βοήθεια διακινητών.


Κριτική για την κατάσταση στα ελληνικά hotspot

Ερωτηθείς για την κατάσταση που επικρατεί στα hotspot των ελληνικών νησιών ο κ. ντε Μεζιέρ εξέφρασε την άποψη ότι οι συνθήκες για τους πρόσφυγες στην ηπειρωτική χώρα και στα νησιά διαφέρουν. Όπως τόνισε «η ΕΕ άλλα και η Γερμανία έχουν προσφέρει τεράστιες επικουρικές υπηρεσίες, χρήματα είναι διαθέσιμα. Προσφέρεται βοήθεια – αλλά τις περισσότερες φορές δεν ενεργοποιείται» από τους δημάρχους των νησιών. Ο κ. ντε Μεζιέρ υποθέτει πως κατά αυτό τον τρόπο οι δήμαρχοι επιδιώκουν να αυξήσουν την πίεση ώστε οι πρόσφυγες να μεταφέρονται στην ηπειρωτική Ελλάδα, όπου υπάρχουν διαθέσιμες δυνατότητες στέγασης.

Η βασική αιτία για τις συνθήκες διαβίωσης που επικρατούν σε κέντρα υποδοχής όπως στη Μόρια της Λέσβου σχετίζεται σύμφωνα με το Γερμανό υπουργό Εσωτερικών με τη συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας. Βάση αυτής της συμφωνίας η Άγκυρα δέχεται μόνο πρόσφυγες από την Ελλάδα, των οποίων οι διαδικασίες ασύλου ολοκληρώθηκαν στα νησιά. Οι ΕΕ μεν έχει στείλει ειδικούς για θέματα ασύλου στα νησιά αλλά οι διαδικασίες θα πρέπει να επιταχυνθούν, τόνισε ο Τόμας ντε Μεζιέρ.

Αναφορικά με το πρόγραμμα της μετεγκατάστασης προσφύγων της ΕΕ (Relocation) ο Τόμας ντε Μεζιέρ διαβεβαίωσε ότι η Γερμανία θα τηρήσει τη δέσμευση που έχει αναλάβει και θα υποδεχτεί από την Ελλάδα όλους τους πρόσφυγες που της αναλογούν.

Πηγή Deutsche Welle
Διαβάστε περισσότερα »

Στη διαιτησία προσέφυγε το Δημόσιο κατά της Fraport



16/1/2018

Αίτηση υπαγωγής σε Διαιτησία (Request for Arbination) υπέβαλε το Ελληνικο Δημόσιο στο Διεθνές Διαιτητικό Δικαστήριο του Διεθνούς Εμπορικού Επιμελητηρίου (ICC) κατά της Fraport που ελέγχει 14 περιφερειακά αεροδρόμια (Θεσσαλονίκη, Κέρκυρα, Χανίων, Κεφαλονιά, Ζακύνθος, Ακτιο, Καβάλα, Ρόδος, Κω, Σάμος, Μυτιλήνη, Μύκονος, Σαντορίνη, Σκιάθος).

Με πρόσφατη απόφασή του, το υπουργείο Υποδομών προχώρησε στη δέσμευση πίστωσης ποσού 9.000 ευρώ για την πληρωμή ισόποσης δαπάνης για πληρωμή προκαταβολής (filling free) για την κατάθεση Αιτήσεως Υπαγωγής σε Διαιτησία.

Με την προσφυγή στη Διαιτησία, το Δημόσιο επιχειρεί να προσβάλει την απόφαση της Επιτροπής Επίλυσης Τεχνικών Διαφορών, η οποία έχει επιδικάσει αποζημίωση ύψους 27,5 εκατ. στην εταιρεία, επειδή η τελευταία παρέλαβε τα αεροδρόμια με εκτεταμένες φθορές.

Πηγή


Διαβάστε περισσότερα »

Τις εταιρείες που ξενιτεύονται «τιμωρούν» οι καταναλωτές


7/12/2017

Την «πλάτη» γυρνούν οι καταναλωτές σε όσες επιχειρήσεις εγκαταλείπουν την Ελλάδα, μεταφέρουν την έδρα τους στο εξωτερικό ή την παραγωγή τους σε άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Τη στιγμή που η ανεργία και η χώρα έχει ανάγκη από επενδύσεις, οι εταιρείες που αποφασίζουν να βάλουν λουκέτο στα εργοστάσια τους, αφήνοντας στο δρόμο δεκάδες  εργαζόμενους ή  επιλέγουν άλλο φορολογικό προορισμό, τιμωρούνται από τους Έλληνες καταναλωτές, επιλέγοντας προϊόντα της ίδιας κατηγορίας που όμως παράγονται στην Ελλάδα από εταιρείες που συνεισφέρουν στην οικονομία.

Είναι ενδεικτικό το παράδειγμα της Coca Cola HBC η οποία έκλεισε το εργοστάσιο της στην Βόρεια Ελλάδα το 2012 και έκτοτε ξεσηκώθηκε θύελλα αντιδράσεων.

Ενδεικτική δε, ήταν και η στάση της τοπικής κοινωνίας στο θέμα της εξαγοράς της εταιρείας εμφιάλωσης νερού «Σουρωτή», καθώς μπροστά στο ενδεχόμενο να την αποκτήσει η Coca Cola ΗBC, ζήτησε από τον επιχειρηματία Ιβάν Σαββίδη να μπει σφήνα στις προθέσεις της πολυεθνικής.

Πριν την αρχή αρχή της κρίσης το μερίδιο αγοράς της Coca Cola ΗΒC μαζί με την Pepsico HΒΗ, άγγιζε το 85%, ενώ πλέον έχει υποχωρήσει στο 75%.

Ανάλογη είναι και η συμπεριφορά των καταναλωτών απέναντι στην Pepsico, η οποία πρόσφατα ανακοίνωσε το κλείσιμο του εργοστασίου της στα Οινόφυτα και την μεταφορά της παραγωγής στη Ρουμανία.


Πλέον το ποσοστό της Pepsico ΗΒΗ διαμορφώνεται σε μονοψήφιο νούμερο, σε αντίθεση με τις ελληνικές εταιρείες Λουξ, ΕΖΑ, Βίκος και Green Cola, οι οποίες αυξάνουν τα μερίδια αγοράς της και κερδίζουν ολοένα και περισσότερο την προτίμηση των καταναλωτών.

Σε «καλό» δεν βγήκε όμως και η απόφαση της ΦΑΓΕ να μεταφέρει την έδρα της στο Λουξεμβούργο (το 2012) καθώς και να κλείσει το εργοστάσιο της στο Αμύνταιο, αποχωρώντας από την κατηγορία του φρέσκου γάλακτος. Το 2016 οι πωλήσεις στην Ελλάδα παρουσίασαν μείωση κατά 30,9%.

Αντίθετα ενισχυμένες βγαίνουν άλλες γαλακτοβιομηχανίες όπως Κρι Κρι η οποία κατέχει την 2η θέση στην αγορά γιαουρτιού με μερίδιο 14,2% και επίσης την 2η θέση στην αγορά παγωτού, με μερίδιο 15,2%.

Στροφή των καταναλωτών στα ελληνικά προϊόντα

Στροφή προς τα ελληνικά προϊόντα ως απάντηση στην κρίση πραγματοποιούν οι Έλληνες καταναλωτές, σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα που πραγματοποίησαν ο καθηγητής Γιώργος Μπάλτας και το Ερευνητικό Εργαστήριο Μάρκετινγκ του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Σε δείγμα 1.656 νοικοκυριών που ρωτήθηκαν το 82,3% απάντησε ότι προτιμά να αγοράζει είδη εγχώρια παρά εισαγόμενα. Επίσης το 80,1% όσων ρωτήθηκαν δήλωσε ότι υπάρχει στροφή προς τα εγχώρια προϊόντα, ενώ το 86,7% απαιτεί να αναγράφεται η χώρα προέλευσης των ειδών επάνω στις συσκευασίες.

Η αύξηση των πωλήσεων των ελληνικών προϊόντων τροφοδοτείται από τον πατριωτισμό των Ελλήνων καθώς 8 στους 10 καταναλωτές πιστεύουν ότι αγοράζοντας τα ελληνικά προϊόντα στηρίζουν την ελληνική οικονομία και 80,33% θεωρεί ότι βοηθά στη διατήρηση των θέσεων εργασίας ή και στη δημιουργία νέων θέσεων, συμβάλλοντας έτσι στη μείωση της ανεργίας.

Πηγή
Διαβάστε περισσότερα »

Το... μετέωρο βήμα του μεγάλου συνασπισμού προς μια νέα ΕΕ


16/1/2018

Του Wolfgang Münchau

Πρώτη φορά Μέρκελ-Σουλτς συμφώνησαν να προωθήσουν μεταρρυθμίσεις στην δομή της ΕΕ. Όμως ο δρόμος είναι γεμάτος εμπόδια: από την ίδια τη δημιουργία του μεγάλου συνασπισμού ως την αποδοχή από τα κράτη-μέλη των προτάσεων.

Τα δύο βασικά κόμματα της Γερμανίας κατέληξαν τελικά σε μια προκαταρκτική συμφωνία για ένα «μεγάλο συνασπισμό». Το εάν θα κρατήσει είναι απορία όλων. Υπάρχουν πολλά εμπόδια που εξακολουθούν να υφίστανται ανάμεσα στη συμφωνία,  που επετεύχθη τις πρώτες πρωινές ώρες της Παρασκευής και του ενδεχόμενου να έχει η Γερμανία μία νέα κυβέρνηση.

Αν όμως τα εμπλεκόμενα κόμματα - οι Χριστιανοδημοκράτες υπό την ηγεσία της καγκελαρίου Άνγκελα Μέρκελ και οι Σοσιαλδημοκράτες - καταφέρουν να το πετύχουν, θα είναι πραγματικά ριζοσπαστικό, υπό μια οπτική: το κομμάτι που αφορά το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης προβλέπει τη μεγαλύτερη ώθηση από τη Γερμανία προς την ολοκλήρωση της ηπείρου, μετά τη συνθήκη του Μάαστριχτ,  πριν από ένα τέταρτο του αιώνα.

Στην τελευταία συμφωνία μεγάλου συνασπισμού, το 2013, δεν υπήρχε σχεδόν καμία αναφορά στην Ευρώπη πέρα από τα συνήθη κλισέ. Το μεγάλο ζήτημα τότε ήταν ο εθνικός κατώτατος μισθός. Αλλά στη συμφωνία της περασμένης εβδομάδας, η Ευρώπη είναι το νούμερο ένα θέμα. Σε αυτόν τον τομέα, πηγαίνει πολύ πιο μακρυά από μια γενική προθυμία συνεργασίας με τον Γάλλο πρόεδρο Εμμανουέλ Μακρόν για τη μεταρρύθμιση της ευρωζώνης. Δηλώνει την ετοιμότητα να επεκταθεί ο προϋπολογισμός της ΕΕ με μεγαλύτερη γερμανική καθαρή συνεισφορά. Υποστηρίζει συγκεκριμένα έναν προϋπολογισμό της ευρωζώνης για τη χρηματοδότηση της μακροοικονομικής σταθεροποίησης, της κοινωνικής σύγκλισης και των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων.

Ο δικός μου τρόπος ανάγνωσης είναι ότι ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας, η ομπρέλα διάσωσης, θα εντασσόταν σε έναν διευρυμένο προϋπολογισμό της ΕΕ και όχι, όπως τώρα, να διευθύνεται από τα κράτη-μέλη. Αυτό ακριβώς ζήτησε ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Πρέπει να είναι ευχαριστημένος. Σηματοδοτεί μια σημαντική απομάκρυνση από τον διακυβερνητισμό της κυρίας Μέρκελ προς μια θέση περισσότερο κοντά προς την ολοκλήρωση. Αναρωτιέμαι απλώς τι συμπεραίνουν οι συντηρητικοί του CDU και οι Βαυαροί σύμμαχοί τους, η Χριστιανική Κοινωνική Ένωση, από την τελευταία πλήρη αναστροφή της καγκελαρίου.

Για τον ΕSM, ξέραμε ότι η Γερμανία ήθελε να τον επεκτείνει, αλλά δεν ξέραμε ότι τώρα θέλει να είναι εγκατεστημένος μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο Βόλφανγκ Σόιμπλε, ο προηγούμενος υπουργός οικονομικών, ήταν αμετάπειστος ότι ο ESM δεν θα έπρεπε να είναι κάτω από τα φτερά της Κομισιόν. Αυτή η θέση, επίσης, φαίνεται ότι έχει αλλάξει.

Η προκαταρκτική συμφωνία επίσης προβλέπει ενδυνάμωση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για να γίνει η διακυβέρνηση της ευρωζώνης πιο δημοκρατική. Σε αυτό το θέμα, τα γερμανικά κόμματα διαφωνούν με τον κ. Μακρόν, που θέλει ένα ξεχωριστό κοινοβούλιο ευρωζώνης. Εκεί που η Γερμανία υποστηρίζει τη Γαλλία είναι στη ρητή αναφορά για ενδυνάμωση των anti dumping πολιτικών και στην επιβολή ενός ελάχιστου εταιρικού φορολογικού συντελεστή σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Προσέξτε τη μεγάλη αναμέτρηση Γαλλίας και Γερμανίας από τη μια πλευρά, και των χωρών-μελών με χαμηλή φορολογία, όπως η Ιρλανδία, από την άλλη.

Οι πρώτες σελίδες της συμφωνίας κάνουν ευχάριστη την ανάγνωση σε εκείνους από εμάς που υποστηρίξαμε περισσότερα μέτρα για να καταστήσουμε την ευρωζώνη λιγότερο επιρρεπή στην κρίση. Το κομμάτι για την Ευρώπη ξεκάθαρα αποκαλύπτει το χέρι του Μάρτιν Σουλτς, του ηγέτη του SPD και πρώην προέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Αλλά πως θα μεταφερθεί αυτό στον μέσο ακτιβιστή του κόμματος του SPD; Ο ενθουσιασμός τους για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση θα ξεπεράσει την εχθρότητά τους απέναντι στην κα Μέρκελ;

H εσωτερική αντιπολίτευση του SPD είναι εχθρική απέναντι στο στυλ ηγεσίας της καγκελαρίου και εξαγριωμένη από την τάση της να υιοθετεί τις πολιτικές τους και να τις μετατρέπει σε δικές της. Η κοινή οπτική μέσα στο SPD είναι ότι αυτή η σχέση, τους κόστισε τις εκλογές. Πολλοί, συμπεριλαμβανομένης και της οργάνωσης νέων του SPD, θέλουν μια περίοδο στην αντιπολίτευση για να αναγεννηθούν.

Δεν είμαι θαυμαστής των μεγάλων συνασπισμών, που καταλήγουν να ενδυναμώνουν ακραία κόμματα. Ακόμη περισσότερο, o νέος συνασπισμός δεν θα ήταν «μεγάλος». Θα είχε 56% των εδρών στη Μπούντεσταγκ, καταγράφοντας μείωση από το 80% που είχε την τελευταία φορά. Ένας νέος μεγάλος συνασπισμός θα μπορούσε επίσης να είναι ο τελευταίος του είδους του. Η Γερμανία θα μπορούσε να γίνει σαν την Ολλανδία, όπου χρειάζονται τέσσερα ή πέντε κόμματα για να σχηματίσουν κυβέρνηση.

Είναι αυτό ένα τίμημα που αξίζει να πληρωθεί για μια ευρωπαϊκή ατζέντα με ένα αβέβαιο αποτέλεσμα; Δεν υπάρχει εγγύηση ότι μια κοινή γαλλογερμανική πρόταση για την ευρωζώνη θα γινόταν αποδεκτή από όλα τα μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Θα απαιτούσε επίσημη αλλαγή της Συνθήκης, η οποία επίσης θα έπρεπε να συμφωνηθεί από όλα τα κράτη-μέλη.

Η Γαλλία και η Γερμανία μπορούν να ξεκινήσουν με ένα συνασπισμό πρόθυμων και να συνεχίσουν από εκεί. Η συμφωνία συνασπισμού που έκανε η πρόσφατα σχηματισμένη ολλανδική κυβέρνηση βάζει ακριβώς τον αντίθετο στόχο: δεν υπάρχει περαιτέρω ενίσχυση της ευρωζώνης. Μπορούν Γαλλία και Γερμανία να προχωρήσουν πραγματικά χωρίς την Ολλανδία; Θα αλλάξει απόψεις η Ολλανδία, αν αλλάξει και η Γερμανία;

Αυτό που είναι βέβαιο είναι ότι θα είναι δύσκολο να φτάσουμε στο τέλος της διαδρομής. Δύσκολο να πειστεί το κογκρέσο του SPD να στηρίξει στις 21 Ιανουαρίου την έναρξη επίσημων συνομιλιών για τον μεγάλο συνασπισμό. Δύσκολο να πειστούν τα μέλη του SPD να εγκρίνουν τη συμφωνία συνεργασίας. Και ακόμη πιο δύσκολο να κάνεις και τα 19 μέλη της ευρωζώνης να συμφωνήσουν στις μεταρρυθμίσεις.

Ίσως το πιο αξιοσημείωτο κομμάτι στο έγγραφο της Παρασκευής είναι ότι σηματοδοτεί μια μεταστροφή από το χωρίς δεσμεύσεις διευθυντικό στυλ της κας Μέρκελ σε μια πολιτική που στηρίζεται περισσότερο στην καθορισμένη ατζέντα.

Πλησιάζουμε σε μια νέα εποχή.

Πηγή 

Διαβάστε περισσότερα »

Τυνησία: Πενιχρά τα αποτελέσματα της αραβικής άνοιξης


16/1/2018

Απογοητευμένοι από την οικονομική κρίση και την ανεργία χιλιάδες Τυνήσιοι διαδηλώνουν στους δρόμους πολλών πόλεων. Η κυβέρνηση προσπαθεί να κατευνάσει τα πνεύματα με σειρά κοινωνικών μέτρων.

Επτά χρόνια μετά το ξέσπασμα της αραβικής άνοιξης στην Τυνησία και την ανατροπή του δικτάτορα Μπεν Αλί, όλο και περισσότεροι Τυνήσιοι παίρνουν μέρος στις διαδηλώσεις διαμαρτυρίας κατά της οικονομικής κρίσης και των κοινωνικών ανισοτήτων που ξεκίνησαν πριν από περίπου μια εβδομάδα. Διαδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν εκτός από την πρωτεύουσα Τύνιδα και σε πολλές άλλες πόλεις της χώρας με αφορμή νέο νόμο, ο οποίος ευνοεί τον πληθωρισμό και αυξάνει τις κοινωνικές εισφορές.

Από την ανατροπή του Μπεν Αλί την περίοδο 2010-2011 και μετά, ο Ιανουάριος είναι παραδοσιακά ο μήνας, στον οποίοι οι Τυνήσιοι διαδηλώνουν μαζικά κατά των κοινωνικών ανισοτήτων. Φέτος η οικονομική συγκυρία που οδήγησε τους Τυνήσιους ξανά στους δρόμους, είναι ιδιαίτερα δύσκολη: το δημόσιο χρέος έχει φθάσει στο 70% του ΑΕΠ, ο πληθωρισμός ξεπέρασε το 6%, η ανεργία το 15%, ενώ ειδικότερα η ανεργία μεταξύ των νέων, στους οποίους συμπεριλαμβάνονται και οι πτυχιούχοι, το 30%.


Ευρωπαϊκή στήριξη για την οικονομική ανάκαμψη στην Τυνησία

Από την πολιτική ανατροπή στην Τυνησία το 2011, που προκάλεσε εξεγέρσεις και διαμαρτυρίες σε πολλές αραβικές χώρες της ευρύτερης περιοχής, ο πληθυσμός δεν διαπιστώνει καμία πρόοδο στον οικονομικό τομέα, εκτιμά μιλώντας στην εφημερίδα Le Monde ο πολιτικός επιστήμονας Μπελίγκ Ναμπλί από το Ινστιτούτο Διεθνών Σχέσεων και Στρατηγικής. Ο Τυνήσιος ερευνητής διαπιστώνει ότι για τους συμπατριώτες του η πολιτική ανατροπή πριν από επτά χρόνια δεν βελτίωσε το βιοτικό τους επίπεδο. Και σαν μην έφθανε αυτό ο Μπελίγκ Ναμπλί θεωρεί ότι τίθενται πλέον σε κίνδυνο ακόμα και τα πολιτικά κεκτημένα: «Οι άνθρωποι τείνουν να χρεώνουν στην εξέγερση την απαρχή της οικονομικής κρίσης».

Η οικονομική δυστοκία είναι ιδιαίτερα λυπηρή και για έναν άλλο λόγο: επειδή παρά τα φαινόμενα η Τυνησία πληροί τις περισσότερες προϋποθέσεις για βιώσιμη ανάπτυξη, σύμφωνα με τον πολιτικό επιστήμονα Στέφαν Μάσρι, ο οποίος μάλιστα διαπιστώνει ότι στη χώρα υπάρχει μια ισχυρή κοινωνία πολιτών, με ασυνήθιστα πολλές γυναίκες για τα δεδομένα του αραβικού κόσμου να κατέχουν σημαντικές θέσεις στην δημόσια και επαγγελματική ζωή της χώρας. Την ίδια στιγμή η Τυνησία επενδύει στο δίγλωσσο εκπαιδευτικό σύστημα, αραβικών και γαλλικών και διατηρεί κατά αυτό τον τρόπο στενούς δεσμούς με την Ευρώπη.

Όμως οι οικονομικές διαφορές μεταξύ Τυνησίας και Ευρώπης παραμένουν ορατές. Όπως γράφει η εφημερίδα Le Monde οι Ευρωπαίοι δεν θα πρέπει μόνο να χαιρετίζουν την όποια πολιτική πρόοδο της χώρας, αλλά θα πρέπει παράλληλα να στηρίξουν την ανάπτυξή της. Η Χέντα Χενάουι από το κίνημα πολιτών «Τι περιμένουμε;» θεωρεί ότι οι διαδηλώσεις στην Τυνησία ενδέχεται να αποκτήσουν ολοένα και μεγαλύτερο πολιτικό χαρακτήρα σε σχέση με σήμερα. Δεν αποκλείει να στραφούν και κατά της κυβέρνησης, η οποία από ότι όλα δείχνουν έχει λάβει το μήνυμα των διαδηλωτών και ανακοίνωσε τις τελευταίες μέρες σειρά κοινωνικών παροχών, όπως ελάχιστο μηναίο εισόδημα για άπορες οικογένειες, δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για τους ανέργους και και χαμηλότοκα στεγαστικά δάνεια.

Πηγή Deutsche Welle
Διαβάστε περισσότερα »

Δευτέρα, 15 Ιανουαρίου 2018

Der Spiegel: «O Τσίπρας μοιράζει δις στους φτωχούς»


15/1/2018

Οι κοινωνικές παροχές που υπόσχεται ο Αλέξης Τσίπρας μετά το τρίτο πρόγραμμα, οι κινητοποιήσεις κατά του πολυνομοσχεδίου στην Αθήνα και η ψηφοφορία των προαπαιτουμένων στη Βουλή, στις σελίδες των γερμανικών εφημερίδων.

«H κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα μοιράζει πολλά χρήματα στους οικονομικά αδύναμους, γράφει το Spiegel Online σε άρθρο με τίτλο "Ο Τσίπρας μοιράζει δις στους φτωχούς, όχι και τόσο ανιδιοτελώς". Η γερμανική ιστοσελίδα σημειώνει ότι οι επικριτές μιλούν για δώρα προς άγραν ψηφοφόρων ωστόσο η κυβέρνηση ανακοινώνει και νέες αγαθοεργίες.

Στην πολιτική κοινωνικών παροχών οι επικριτικές φωνές διακρίνουν την απέλπιδα προσπάθεια του Έλληνα πρωθυπουργού να ξανακερδίσει όσους ψηφοφόρους έχασε με το "ναι" στο τρίτο πρόγραμμα και τα μέτρα λιτότητας και μεταρρυθμίσεων που περιλάμβανε. Σε όλες τις δημοσκοπήσεις η Νέα Δημοκρατία προηγείται πλέον του ΣΥΡΙΖΑ. (...) Ο Αλέξης Τσίπρας γνωρίζει καλά ότι οι φτωχοί και οι οικονομικά αδύναμοι αποτελούν μεγάλος μέρος του εκλογικού σώματος. Τυπικά το επόμενο εκλογικό ραντεβού είναι το φθινόπωρο του 2019, δεν αποκλείεται ωστόσο οι εκλογές να γίνουν νωρίτερα. Από τον Αύγουστο του 2018 και την έξοδο της χώρας από το τρίτο πρόγραμμα μπορούν ανά πάσα στιγμή να προκηρυχθούν εκλογές. Σε κάθε περίπτωση όμως πριν το 2019 όταν οι Έλληνες βρεθούν αντιμέτωποι με νέο κύμα περικοπών συντάξεων και φορολογικών αυξήσεων. Οι επικριτές τονίζουν, εκτός αυτού, ότι η γενναιοδωρία του πρωθυπουργού θα χρηματοδοτηθεί εν τέλει από την υπερβολική φορολόγηση των εναπομείναντων κερδοφόρων επιχειρήσεων και τα μεσαία και υψηλά εισοδήματα και όχι φυσικά από την άνω του μέσου όρου οικονομική ανάπτυξη. Ήδη πάντως η κυβέρνηση σχεδιάζει τα επόμενα βήματα για την εποχή μετά το τέλος του τρίτου προγράμματος. "Αυτό είναι μόνο η αρχή", ανακοίνωνε στους βουλευτές αυτή την εβδομάδα ο υπουργού Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος αναφερόμενος στο μακρύ κατάλογο κοινωνικών παροχών, που περιλαμβάνουν, εκτός από το κοινωνικό μέρισμα, καταβολή βοηθήματος σε ανέργους, κοινωνικό επίδομα, ενισχύσεις όσων έμειναν χωρίς ρεύμα και δωρεάν μεσημεριανό σε μαθητές δημοτικών».


SZ: «Εμπρός για την τελευταία μάχη»

«Ακόμα ένα πακέτο μεταρρυθμίσεων και μετά ανοίγει ο δρόμος για την απεξάρτηση από τους δανειστές, γράφει η Süddeutsche Zeitung σε άρθρο με τίτλο "Εμπρός για την τελευταία μάχη". Η εφημερίδα του Μονάχου επισημαίνει ότι επειδή το πολυνομοσχέδιο αφορά και το δικαίωμα στην απεργία προβάλλεται σθεναρή αντίσταση: Η οργή είναι μεγάλη διότι είναι μια αριστερή κυβέρνηση που προωθεί τις μεταρρυθμίσεις. Ο Αλέξης Τσίπρας όμως υπερασπίζεται το τελευταίο πακέτο μέτρων ως ένα τελευταίο βήμα για να βγει η χώρα από τα μνημόνια. Ως αντάλλαγμα η Ελλάδα θα λάβει την τελευταία δόση δανείων ύψους 4,5 δις. Για να κατευνάσει τους επικριτές ο πρωθυπουργός υπόσχεται αύξηση του επιδόματος τέκνων σε 300.000 οικογένειες και καλύτερη προστασία εργαζομένων σε περίπτωση χρεοκοπίας της επιχείρησης στην οποία εργάζονται. Αυτά όμως που εξοργίζουν τους πολίτες είναι κυρίως οι νέες ρυθμίσεις του απεργιακού δικαιώματος, καθώς και οι σχεδιαζόμενοι ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί ακινήτων».


FAZ: «Απεργία κατά των μεταρρυθμίσεων»

«Στόχος του Αλέξη Τσίπρα είναι μέχρι την ολοκλήρωση του τρίτου προγράμματος τον Αύγουστο να έχει ικανοποιήσει όλα τα αιτήματα των δανειστών και να περάσει στην ιστορία ως ο πρωθυπουργός που απελευθέρωσε τους Έλληνες από την επιτήρηση, παρατηρεί η Frankfurter Allgemeine Zeitung σε άρθρο με τίτλο "Απεργία κατά των μεταρρυθμίσεων". Η Ελλάδα απέχει μόλις μια ανάσα από το στόχο, δήλωνε στη βουλή ο πρωθυπουργός. Θέτοντας τέλος στην "εποχή της τρόικας" o Αλέξης Τσίπρας φιλοδοξεί να κερδίσει ξανά την υποστήριξη του ελληνικού λαού».

Πηγή Deutsche Welle
Διαβάστε περισσότερα »

Με 154 «ναι» ψηφίστηκε το πολυνομοσχέδιο


15/1/2018

Με 154 «ναι» από τους βουλευτές των ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ και της ανεξάρτητης (πρώην Ενωση Κεντρώων) Θεοδώρας Μεγαλοοικονόμου, η οποία με δήλωσή της ανακοίνωσε ότι εντάσσεται στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, εγκρίθηκε επί της αρχής το πολυνομοσχέδιο με τα προαπαιτούμενα της τρίτης αξιολόγησης.

Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Γιάννης Μιχελογιαννάκης, δήλωσε πως καταψηφίζει το άρθρο 377 που αφορά τα καζίνο, ωστόσο η ψήφος του δεν προσμετρήθηκε, καθώς η εν λόγω διάταξη δεν είχε μπει σε διαδικασία ονομαστικής ψηφοφορίας.

Κατά την ονομαστική ψηφοφορία, που ζήτησαν η ΝΔ στο άρθρο για τα οικογενειακά επιδόματα, το ΚΚΕ στην αρχή του νομοσχέδιο στο άρθρο για τις απεργίες και η ΔΗΣΥ στα άρθρα για τη διαμεσολάβηση και το «πόθεν έσχες» των στελεχών του ΤΧΣ καθώς και για την τροπολογία για τους πλειστηριασμούς:

- η ΝΔ, η ΔΗΣΥ, η ΧΑ και η Ένωση Κεντρώων ψήφισαν «όχι» σε όλα

- το ΚΚΕ ψήφισε «όχι» σε όλα, πλην του άρθρου για τα οικογενειακά επιδόματα, στο οποίο δήλωσε «παρών»

- το Ποτάμι ψήφισε «όχι» σε όλα, πλην του άρθρου για τις απεργίες, στο οποίο δήλωσε «παρών»

- Η ανεξάρτητη βουλευτής, Κατερίνα Παπακώστα ψήφισε «όχι» σε όλα και δήλωσε «παρών» στο άρθρο για τα οικογενειακά επιδόματα

- Ο ανεξάρτητος βουλευτής, Χάρης Θεοχάρης ψήφισε «όχι σε όλα και «ναι» στο άρθρο για τις απεργίες

- Η ανεξάρτητη βουλευτής, Θεοδώρα Μεγαλοοικονόμου, ψήφισε «ναι» σε όλα

Από την ψηφοφορία απουσίαζαν οι βουλευτές της ΝΔ, Σοφία Βούλτεψη και Αννα Μισέλ - Ασημακοπούλου, ο βουλευτής της ΔΗΣΥ, Ανδρέας Λοβέρδος, ο βουλευτής του Ποταμιού, Σπύρος Δανέλλης και ο βουλευτής της Ένωσης Κεντρώων, Αναστάσιος Μεγαλομύστακας.

Τσίπρας: Κλείνει ενας μεγάλος και δύσκολος κύκλος

Με τη σημερινή συζήτηση και ψηφοφορία, κλείνει ένας μεγάλος και δύσκολος κύκλος, τόνισε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας στην ομιλία του.

«Ουσιαστικά ολοκληρώνεται το νομοθετικό μέρος των προαπαιτουμένων για την ολοκλήρωση και της τρίτης αξιολόγησης» επεσήμανε ο πρωθυπουργός και πρόσθεσε: «Όλοι γνωρίζουν ότι με την ολοκλήρωση και της τρίτης αξιολόγησης, βρισκόμαστε μια ανάσα από το τέλος του προγράμματος και το οριστικό τέλος των μνημονίων». Ο Αλέξης Τσίπρας σημείωσε ότι η νέα αυτή περίοδος, με την ολοκλήρωση της τρίτης αξιολόγηση «ενώ δίνει ελπίδα και κουράγιο σε εκατομμύρια συμπολίτες μας που όλα αυτά τα χρόνια έκαναν μεγάλες θυσίες και βλέπουν επιτέλους φως και διέξοδο, την ίδια στιγμή γεννά εκνευρισμό και αμηχανία σε πολλούς».

Ο κ. Τσίπρας εξαπέλυσε επίθεση στη ΝΔ και τον Κυριάκο Μητσοτάκη αναφέροντας μεταξύ άλλων ότι «σήμερα η χώρα, όσο και να καταστροφολογήσετε, είναι μια χώρα που επιτέλους ανακάμπτει». «Το δικαίωμα στην απεργία είναι ιερή κατάκτηση της εργατικής τάξης. Ούτε καταργείται, ούτε απειλείται από αυτήν την κυβέρνηση» τόνισε ο Πρωθυπουργός και πρόσθεσε: «Εμείς θέλουμε τα σωματεία και τα συνδικάτα, μαζικά, μαχητικά και σε διαρκή δράση απέναντι σε φαινόμενα εργοδοτικού αυταρχισμού και παραβίασης της εργατικής νομοθεσίας».

Σχετικά με τα επιδόματα τριτέκνων και πολυτέκνων ο Αλέξης Τσίπρας σημείωσε ότι το κονδύλι για τα παιδιά αυξήθηκε κατά 260 εκατ. ευρώ. Επιπλέον, σημείωσε ότι 730.000 οικογένειες από τις 800.000 συνολικώς, θα δουν «πολύ σημαντική αύξηση ως και διπλασιασμό του επιδόματος», μέσω της ενίσχυσης των επιδομάτων για πρώτο-δεύτερο παιδί. «Για μικρή αριθμητικά κατηγορία οι οποίοι θα υποστούν κάποιες μικρές μειώσεις, είμαστε διατεθειμένοι και τους επόμενους μήνες να προβούμε σε σχετικές ανακοινώσεις αφού θα εξετάσουμε λύσεις ώστε να καλυφθεί αυτή η απώλεια», τόνισε ο Αλέξης Τσίπρας. Νωρίτερα η  αναπληρώτρια υπουργός Κοινωνικής Αλληλεγγύης, Θεανώ Φωτίου είχε προχωρήσει,  από το βήμα της Βουλής σε νέες διαβεβαιώσεις για την αναπλήρωση των επιδοματικών απωλειών που θα υποστούν τρίτεκνοι και πολύτεκνοι εντός του 2018.

Μητσοτάκης: Έχετε υποθηκεύσει το μέλλον της χώρας

Λαμβάνοντας τον λόγο αργότερα, ο πρόεδρος της ΝΔ, Κυριάκος Μητσοτάκης εξαπέλυσε, όπως αναμενόταν, δριμύτατη επίθεση στην κυβέρνηση, σημειώνοντας, μεταξύ άλλων, ότι έχει υποθηκεύσει το μέλλον της χώρας.

Προκαλείτε μεγάλη βλάβη στην οικονομία, ενώ νομοθετείτε διατάξεις που ούτε εσείς δεν συμφωνείτε, είπε ο κ. Μητσοτάκης, αρνούμενος κατηγορηματικά την κυβερνητική ρητορική περί καθαρής εξόδου από τα μνημόνια τον ερχόμενο Αύγουστο. «Εσείς ως έξαλλη αντιπολίτευση απειλούσατε επενδυτές και βάζατε φωτιά στο οικονομικό κλίμα. Εμείς σήμερα καλούμε τους επενδυτές να έρθουν και να επενδύσουν στην πατρίδα μας. Να δουν πίσω από την ασυναρτησία και τη θολούρα της σημερινής κυβέρνησης τις πραγματικές προοπτικές της χώρας», υπογράμμισε ακόμη. Αναφέρθηκε στη συνέχεια και στο μείζον θέμα των τρίτεκνων και πολυτέκνων, σχολιάζοντας πως η κυβέρνηση αφαιρεί 48 εκ. συνολικό επίδομα από 67.000 τρίτεκνες και πολύτεκνες οικογένειες, την ώρα που πανηγυρίζει για το υπερπλεόνασμα.

Ακόμη, αναφερόμενος στο Σκοπιανό, επανέλαβε ότι θέση της ΝΔ είναι η γραμμή του Βουκουρεστίου, ενώ τόνισε πως ο ελληνικός λαός δεν εμπιστεύεται δικαιολογημένα την κυβέρνηση.

Αντιπαράθεση Μπακογιάννη - Σταθάκη

Έντονη αντιπαράθεση προκλήθηκε ανάμεσα στην Ντόρα Μπακογιάννη και τον Γιώργο Σταθάκη, με αφορμή τη διάταξη για τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς και τα χρέη στο Δημόσιο.

Ο νόμος Κατσέλη όπως τροποποιήθηκε με το «νόμο Σταθάκη» δεν προστατεύει μόνο σε σχέση με τις τράπεζες -για τα στεγαστικά δάνεια- αλλά προστατεύει την πρώτη κατοικία και σε σχέση με χρέη στο Δημόσιο και τα ασφαλιστικά ταμεία, υπογράμμισε ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, όταν η βουλευτής της ΝΔ, έθεσε ζήτημα σχετικά με τις κατασχέσεις και την προστασία της πρώτης κατοικίας, με αφορμή τη διάταξη για τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς και για χρέη στο Δημόσιο.

«Δεν ξέρω αν η πλειοψηφία του ΣΥΡΙΖΑ έχει αντιληφθεί τι συμβαίνει σήμερα με τις κατασχέσεις. Έχουμε 1.000 κατασχέσεις την ημέρα. Ένας στους δύο Έλληνες χρωστάει στην εφορία, χρωστάει στα ασφαλιστικά ταμεία. Αντιλαμβάνεστε ότι αυτό που γίνεται σήμερα με κατασχέσεις άνω των 500 ευρώ, δηλαδή ότι για 500 ευρώ μπορεί κάποιος να οδηγηθεί σε κατάσχεση, είναι κάτι τερατώδες» σημείωσε η κ. Μπακογιάννη.

Πηγή
Διαβάστε περισσότερα »

H GroKo, ο Μακρόν και το ευρωπαϊκό όραμα


15/1/2018

Ποιες είναι οι θέσεις του διαφαινόμενου μεγάλου κυβερνητικού συνασπισμού στη Γερμανία για την ΕΕ; Και πώς επηρεάζονται οι διερευνητικές επαφές από τις εξαγγελίες Μακρόν για μεταρρύθμιση της ευρωζώνης;

Οι Γερμανοί πρέπει να καταβάλουν μεγαλύτερες εισφορές στις Βρυξέλλες, προκειμένου να έχουν μια πιο ισχυρή και αποτελεσματική ΕΕ και ένα ανθεκτικότερο στις κρίσεις ευρώ. Αυτή είναι εν ολίγοις η ουσία των όσων συζητούνται για την Ευρώπη στο πλαίσιο των διερευνητικών επαφών για τον σχηματισμό κυβέρνησης μεγάλου συνασπισμού (GroKo από το Große Koalition). Για τον Μάρτιν Σουλτς το μέλλον της Ευρώπης είναι ένα καίριο θέμα. Ο ίδιος οραματίζεται τις «Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης», ωστόσο στα χαρτιά εργασίας των διερευνητικών μια τόσο συγκεκριμένη πρόταση απουσιάζει. Μέχρι στιγμής οι προτάσεις για το μέλλον της Ευρώπης εντάσσονται λίγο-πολύ στην ευρύτερη δημόσια συζήτηση για τις μεταρρυθμίσεις που πρέπει να δρομολογηθούν σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Πρόκειται για μια συζήτηση που εδώ και καιρό έχει ξεκινήσει στη Γαλλία, μετά από πρωτοβουλία του προέδρου Εμμανουέλ Μακρόν. Ήδη τον περασμένο Σεπτέμβριο ο Εμ. Μακρόν σε ομιλία που είχε εκφωνήσει στη Σορβόννη έθεσε το περίγραμμα των μεταρρυθμίσεων που πρέπει να γίνουν προκειμένου να δρομολογηθεί μια επανεκκίνηση της Ευρώπης. Γερμανικές προτάσεις βρίσκει κανείς και στις συζητήσεις για τον σχηματισμό κυβέρνησης συνασπισμού, όμως όπως επισημαίνει ο Μάρτιν Σουλτς αυτές προέρχονται κυρίως από εκείνον: μείωση της ανεργίας στους νέους, άμβλυνση των κοινωνικών ανισοτήτων εντός της ΕΕ, αγώνας κατά του φορολογικού ντάμπινγκ, αντιμετώπιση της έξαρσης του εθνικισμού, εμβάθυνση της αμυντικής ένωσης, καλύτερη «ιεράρχηση» των προτεραιοτήτων στο πεδίο της προσφυγικής πολιτικής. Σε όλα αυτά τα πεδία Βερολίνο και Παρίσι φαίνεται εν πολλοίς να συμφωνούν.


Περί Ευρωπαίου υπ. Οικ.  και προϋπολογισμού της ευρωζώνης

«Υπάρχει έντονο στοιχείο Μακρόν στις διαπραγματεύσεις για τον σχηματισμό κυβέρνησης» αναφέρει στο γερμανικό πρακτορείο ειδήσεων ο Λύντερ Γκέρκεν από το Κέντρο Ευρωπαϊκής Πολιτικής του Φράιμπουργκ. Εκεί όμως που η γερμανική πλευρά -δηλαδή τα κόμματα που συμμετέχουν στις συζητήσεις για τη νέα κυβέρνηση- παραμένει ακόμη ασαφής είναι το ενδεχόμενο ενός Ευρωπαίου υπουργού Οικονομικών αλλά και το θέμα ενός κοινού προϋπολογισμού για την ευρωζώνη. Αναφορικά με τον κοινό προϋπολογισμό γίνεται λόγος με συμβιβαστική βέβαια διατύπωση για: «ειδικά κονδύλια για την οικονομική σταθεροποίηση, την κοινωνική σύγκλιση και την υποστήριξη δομικών μεταρρυθμίσεων στην ευρωζώνη, τα οποία θα μπορούσαν να λειτουργήσουν σαν σημείο εκκίνησης για έναν μελλοντικό προϋπολογισμό της ευρωζώνης στραμμένο σε επενδύσεις».

Οι αναφορές στο ενδεχόμενο ενός Ευρωπαίου υπ. Οικονομικών για την ώρα λείπουν, όμως μόνο επειδή ακόμη δεν έχει διευκρινιστεί ο ρόλος του, όπως δήλωσε στο ZDF ο Μάρτιν Σουλτς την Παρασκευή. «Ο Ευρωπαίος υπ. Οικονομικών θα έρθει. Είναι σίγουρο», δήλωσε χαρακτηριστικά. «Το θέμα είναι: θα πρόκειται για ένα μέλος της Κομισιόν ή θα προέρχεται από μια εθνική κυβέρνηση; Αλλά το πιο κρίσιμο ερώτημα είναι: Ποιες θα είναι αρμοδιότητές του;» ανέφερε ο Μ. Σουλτς.


Τρεις σελίδες για την ευρωπαϊκή πολιτική

Για την ώρα οι τρεις σελίδες που αφορούν τα θέματα ευρωπαϊκής πολιτικής στις διερευνητικές δεν φαίνεται να δίνουν επαρκείς απαντήσεις στα καίρια αυτά ζητήματα. Αρχικά οι λεπτομέρειες θα πρέπει να συζητηθούν εντός της «GroKo», έπειτα διμερώς μέχρι τον Μάρτιο με τη Γαλλία και τελικά σε ευρωπαϊκό επίπεδο μαζί με τους υπόλοιπους εταίρους μέχρι τον Ιούνιο. Σύμφωνα με το κείμενο των πορισμάτων επί των διερευνητικών επαφών γίνεται ωστόσο σαφές ότι στόχος είναι η οικονομική ενίσχυση της ΕΕ, ώστε αυτή να πάρει στα σοβαρά τον ρόλο της. Σημειώνεται μάλιστα ότι «είμαστε (ως Γερμανία) διατεθειμένοι να εισφέρουμε υψηλότερα ποσά για τον προϋπολογισμό της ΕΕ». Αυτό ενδέχεται να καθησυχάσει τους Ευρωπαίους εταίρους ενόψει του κρίσιμου ευρωπαϊκού δημοσιονομικού πλαισίου για το 2020 και μετά, δεδομένου ότι μετά το Brexit θα λείπει η βρετανική εισφορά ύψους 12 έως 13 δις ευρώ (καθαρά), ενώ για την ίδια περίοδο προβλέπονται αυξημένες ανάγκες στο αμυντικό πεδίο καθώς και στο πεδίο του προσφυγικού. Υπό αυτό το πρίσμα ο προϋπολογισμός της ΕΕ θα πρέπει να αυξηθεί από το 1,0% στο 1,1% ή λίγο κάτω από το 1,2% του ευρωπαϊκού ΑΕΠ. Ακούγεται μεν η αύξηση αυτή μικρής κλίμακας, ωστόσο για τη Γερμανία θα σήμαινε μια καθαρή επιβάρυνση περίπου 10 δις ευρώ ετησίως.

Πρόσφατα ο Μ. Σουλτς δήλωσε ότι η Γερμανία θέλει να εισφέρει μεγάλα ποσά στον κοινό προϋπολογισμό προκειμένου ο Εμ. Μακρόν να καταφέρει να υλοποιήσει το ευρωπαϊκό του όραμα που θα κοστίσει δισεκατομμύρια. Για την ώρα ο ίδιος ο Μακρόν φαίνεται να βλέπει θετικά αλλά και επιφυλακτικά την ευρωπαϊκή ατζέντα του Βερολίνου. Είναι ακόμη νωρίς για τελικά συμπεράσματα, είπε πριν λίγες μέρες. Από την πλευρά του πάντως ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζαν Κλωντ Γιούνκερ, που διατηρεί καλές σχέσεις τόσο με την Άγκελα Μέρκελ όσο και με τον Μάρτιν Σουλτς, βλέπει θετικά τις έστω και πρόωρες ακόμη γερμανικές θέσεις περί Ευρώπης και ευρωζώνης.

Πηγή Deutsche Welle
Διαβάστε περισσότερα »

Όρμπαν: «Το Σένγκεν πνέει τα λοίσθια»


15/1/2018

Δριμύ κατηγορώ κατά των Βρυξελλών εξαπολύει ο πρωθυπουργός της Ουγγαρίας Βίκτωρ Όρμπαν από τις στήλες της Welt ."Ελλάδα και Ιταλία προσφέρουν πολλά, αλλά δεν προστατεύουν τα εξωτερικά σύνορα της ΕΕ"

Η είδηση για τις σημερινές απεργιακές κινητοποιήσεις και το ενδεχόμενο να υπάρξουν ακυρώσεις πτήσεων και ταλαιπωρία στα ελληνικά αεροδρόμια αναπαράγεται σε πολλές γερμανόφωνες εφημερίδες. «Απεργίες στην Αθήνα λόγω μεταρρυθμίσεων» είναι ο τίτλος της αυστριακής die Presse , «χάος απεργιών» είναι ο ενδεικτικός τίτλος της Badische Zeitung με αφορμή την ψήφιση του πολυνομοσχεδίου. Ο αρθρογράφος επισημαίνει ότι από τις ρυθμίσεις που περιλαμβάνει ο περιορισμός στο δικαίωμα απεργιών είναι αυτός που προκαλεί την μεγαλύτερη αντίθεση των διαδηλωτών.


Πάνω από όλα η διάσωση των ξένων τραπεζών

Με αφορμή τη κρίσιμη χρονιά εξόδου - εκτός απροόπτου - της Ελλάδας από τα μνημόνια, ο αρθρογράφος της αριστερής εβδομαδιαίας εφημερίδας der Freitag κάνει μια αναλυτική αναφορά στην κατάσταση στην Ελλάδα επικρίνοντας την πολιτική δημοσιονομικής λιτότητας του Σόιμπλε. «Η βοήθεια προς την Ελλάδα είχε ως πρωταρχικό στόχο τη σωτηρία των γερμανικών, γαλλικών και άλλων ευρωπαϊκών τραπεζών που τα θαλάσσωσαν με ελληνικά κρατικά ομόλογα» γράφει, «κι αφού το κατάφεραν συνέχισαν επιβάλλοντας σκληρή πολιτική λιτότητας στους οφειλέτες. Τελικά οι σκληροπυρηνικοί στο Eurogroup, όπως ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν και να αποδεχθούν ελάφρυνση του χρέους». Σε άλλο σημείο ο αρθρογράφος χαρακτηρίζει την πολιτική λιτότητας ως «σκέτο ψέμα».

«Όταν το πρόγραμμα λιτότητας ολοκληρωθεί, τότε οι δανειστές θα το χαιρετίσουν ως επιτυχία», σημειώνει. «Αλλά τόσο στην Πορτογαλία, όσο και στην Ελλάδα η εξοντωτική πολιτική λιτότητας κατά τα γερμανικά πρότυπα δεν έφερε τίποτα περισσότερο από εξαθλίωση και παρακμή. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ σε αντίθεση με αυτήν στην Πορτογαλίας δεν μπόρεσε να αλλάξει πολιτική ρότα, αλλά ευνοήθηκε από παράγοντες όπως η αύξηση του τουρισμού… καμιά άλλη χώρα της ΕΕ δεν έχασε με την ευρωκρίση το ¼ της οικονομικής της δραστηριότητας, όπως συμβαίνει συνήθως σε έναν πόλεμο, σε καμιά άλλη η ανεργία και η φτώχεια δεν έφτασαν σε τόσο υψηλό σημείο, δεν καταστράφηκε σε τέτοιο βαθμό το κοινωνικό σύστημα. Καμιά άλλη χώρα της ΕΕ δεν έχασε τόσους νέους με υψηλή μόρφωση, όσους η Ελλάδα», γράφει μεταξύ άλλων ο Γερμανός δημοσιογράφος.          

«Η Ελλάδα και η Ιταλία προσφέρουν πολλά»

Από τις συνεντεύξεις που δημοσίευσε ο γερμανικός τύπος ξεχωρίζουμε αυτή που παραχώρησε ο πρωθυπουργός της Ουγγαρίας Βίκτορ  Όρμπαν στην κυριακάτικη έκδοση της die Welt. Ο Όρμπαν αναφέρθηκε καταρχήν στις δύσκολες σχέσεις της χώρας του με τις Βρυξέλλες. «Υπάρχει μια αντίφαση» υποστήριξε απαντώντας σε σχετική ερώτηση του δημοσιογράφου. «Η Ευρώπη δεν είναι στις Βρυξέλλες, αλλά στο Βερολίνο, τη Βουδαπέστη, τη Βαρσοβία, την Πράγα. Δεν γκρινιάζω για τις Βρυξέλλες, αλλά για τους πολιτικούς και τους γραφειοκράτες της. Συμπεριφέρονται σαν να ήταν το κέντρο του κόσμου». Σε σχέση με την προσφυγική κρίση ο Ούγγρος πρωθυπουργός υποστηρίζει ότι η προστασία των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ είναι ανεπαρκής. «Η Ελλάδα και η Ιταλία προσφέρουν πολλά, αλλά δεν τηρούν τους δεσμευτικούς όρους του Κανονισμού Σένγκεν. Αλλά γι αυτό φταίνε οι Βρυξέλλες. Είναι καθήκον της ΕΕ να προστατεύσει τα εξωτερικά σύνορα, όταν οι ίδιες οι χώρες δεν μπορούν να το κάνουν. Αντ' αυτού οι Βρυξέλλες επιτρέπουν να παραβιάζεται το Σένγκεν. Κι όταν υπενθύμισα τους κανόνες σε Συμβούλιο Κορυφής, κόντεψαν να με πετάξουν έξω οι συνάδελφοί μου».

Κατά την άποψη του Βίκτορα Όρμπαν το Σένγκεν πνέει τα λοίσθια. «Σημεία ζωής υπάρχουν» συμπληρώνει, «αλλά χρειάζεται επειγόντως χορήγηση ορού, ειδάλλως θα σταματήσει να χτυπά η καρδιά του. Το Σένγκεν είναι το μεγαλύτερο επίτευγμα της ΕΕ, τουλάχιστον εμείς που ζήσαμε τη δικτατορία ξέρουμε να εκτιμούμε αυτήν την ελευθερία. Όποιος όμως δεν προφυλάσσει τα εξωτερικά σύνορα, θα πρέπει να κλείσει τα εσωτερικά. Τώρα ακόμη και η Γερμανία ελέγχει τα δικά της, σε αυτό το σημείο έχουμε φτάσει». Τέλος διευκρινίζει ότι «το ερώτημα δεν είναι εάν θα βοηθήσουμε τους πρόσφυγες αλλά πως θα τους βοηθήσουμε», ότι η χριστιανική αγάπη δεν είναι απεριόριστη, προτεραιότητα έχουν το εσωτερικά προβλήματα της χώρας και μετά τα παγκόσμια και ότι η προέλευση των προσφύγων δεν είναι από εμπόλεμες χώρες αλλά από χώρες της Αφρικής και της Ασίας, πρόκειται δηλαδή για οικονομικούς μετανάστες.

Πηγή Deutsche Welle
Διαβάστε περισσότερα »